2018

Δώστε στον κυπριακό στίβο και στα παιδιά του αυτό που τους αξίζει – TRACKFIELDCY

Σε μία χώρα, όπου το ποδόσφαιρο αξιοποιείται για να εξυπηρετήσει οικονομικές και πολιτικές σκοπιμότητες, και δεν έχει απολύτως τίποτε αξιόλογο (πλην ορισμένων εξαιρέσεων) να επιδείξει σε παγκόσμιο επίπεδο, προβάλλεται μανιωδώς αφήνοντας στο περιθώριο αθλήματα που διαφημίζουν την Κύπρο σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη.

Tου Σάββα Ευαγγελίδη

Σαν ρομαντικός του αθλήματος (αναφέρομαι στον στίβο) δεν μπορώ να κρύψω τον προβληματισμό μου για τα όσα δυσνόητα και περίεργα παρουσιάζονται στον χώρο του κυπριακού αθλητισμού. Εδώ και μήνες αναλωνόμαστε (ποδοσφαιρόφιλοι και μη), σε μια άνευ προηγούμενου συζήτηση περί κάρτας φιλάθλου και ποδοσφαιρικών γηπέδων. Συγγνώμη, αλλά με όλο τον σεβασμό που έχω για τον χώρο του ποδοσφαίρου, να πάμε στο γήπεδο να δούμε τι; και ποιους; τι καλό έχει να επιδείξει σήμερα το κυπριακό ποδόσφαιρο; Ναι, το ΚΥΠΡΙΑΚΟ ποδόσφαιρο! Πόσοι είναι οι Κύπριοι ποδοσφαιριστές που προσφέρουν ενεργά (κάθε αγωνιστική) τις υπηρεσίες τους στις ομάδες τους και δεν έχουν γίνει έρμαιο της ξενομανίας, της μίζας και των μάνατζερς;

Περνώντας στην άλλη όψη του νομίσματος, και θα περιοριστώ στο κομμάτι του κλασικού αθλητισμού που ξέρω από πρώτο χέρι, από που θέλετε να ξεκινήσουμε; Από τα δύο μετάλλια σε παγκόσμια πρωταθλήματα του Κυριάκου Ιωάννου, από τα δύο μετάλλια του Απόστολου Παρέλλη σε Κοινοπολιτειακούς Αγώνες; από τα τρία σερί χρυσά της Ελένης Αρτυματά σε Μεσογειακούς Αγώνες; ή μήπως, να συνεχίσουμε με τις προκρίσεις του Μίλαν Τραΐκοβιτς σε όλους τους μεγάλους τελικούς των τελευταίων χρόνων; ή να αναφερθούμε για την επιτυχία του 2016, όπου στο τελικό του ύψους στην Ολυμπιάδα είχαμε Ιωάννου και Χονδροκούκη, ενώ ένα μήνα νωρίτερα στο Πανευρωπαϊκό του Άμστερνταμ, στην εξίσωση των δύο υπήρχε και ο Βασίλης Κωνσταντίνου; Μπορώ να γράφω για ώρες και να παρουσιάζω δεκάδες κυπριακές συμμετοχές σε παγκόσμιο επίπεδο, όπως για παράδειγμα της Νεκταρίας Παναγή, της Ραμόνας Παπαϊωάννου, της Ναταλίας Ευαγγελίδου, του Νίκανδρου Στυλιανού, της Λεοντίας Καλλένου και του Χρίστου Δημητρίου.

Ωστόσο, το ζητούμενο δεν είναι αυτό. Το ζητούμενο είναι αυτά τα παιδιά να αντιμετωπίζονται, όπως του αρμόζει, τόσο απο την πολιτεία, όσο και από τους αρμόδιους φορείς. Αξίζει σε αυτό τον χώρο, ο οποίος σημειώνει τεράστιες επιτυχίες, να δίνονται τα απαραίτητα κίνητρα και να γίνεται σωστή και μεθοδική επένδυση. Άλλωστε, το πείραμα είναι επιτυχημένο. Ο κυπριακός στίβος είναι ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει η χώρα μας τα τελευταία χρόνια σε αθλητικό επίπεδο και καλό είναι να του δώσουμε αυτό που του αξίζει.

TRACKFIELDCY

Κατηγορίες:2018, Bloggers

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s